Hij (48) is divisiedirecteur bij een beursgenoteerd bedrijf. Analytisch scherp, strategisch sterk. In het bestuur is hij de rustige denker die complexe vraagstukken overziet. Collega’s vertrouwen zijn oordeel. Zijn team werkt goed.
Maar in de groepstraining die hij bijwoonde, merkte hij iets: de anderen ontwikkelden een band die hij van buitenaf aanschouwde. Hij deed mee, maar hij was er niet echt. Hij zei de juiste dingen, maar bleef zorgvuldig. Op afstand.
Al vroeg leerde hij dat nabijheid gevaarlijk kon zijn. In zijn gezin van herkomst was er weinig warmte, veel prestatie. Je bewees jezelf door te weten en te doen, niet door te voelen of te vragen. Dat werkte uitstekend. Hij klom snel. Maar de afstand die hem beschermde, bleef.
In het groepstraject wordt zichtbaar hoe hij functioneert vanuit zijn hoofd, maar zelden vanuit zijn plek. Hoe hij verbinding zoekt via prestatie, in plaats van via aanwezigheid. Collega’s vertelden hem achteraf: “Ik merkte pas in de tweede dag dat je er echt bij was.”
Dat moment raakte hem meer dan hij verwacht had.
In de opstelling ziet hij hoe hij zijn vader nabootste: aanwezig maar onbereikbaar. En hoe hij zichzelf in zijn eigen organisatie precies zo heeft gepositioneerd.
Wanneer hij toestaat dat zijn kwetsbaarheid hem niet kleiner maar menselijker maakt, verandert de dynamiek. Zijn team ervaart hem als warmer en besluitvaardiger tegelijk. Hij hoeft minder te controleren. Zijn woorden krijgen meer gewicht, niet omdat hij harder spreekt, maar omdat hij er zelf achter staat.
Hij is een scherpzinnige, empathische leider die in groepen moeiteloos spanning leest en verbinding creëert. Collega’s ervaren hem als warm, verantwoordelijk en bemiddelend.
Maar achter deze kwaliteiten schuilt een oud patroon: al vroeg leerde hij zorg te dragen voor zijn moeder, waardoor hij gevoelig werd voor haar behoeften en zijn eigen verlangens onderdrukte. Die dynamiek leeft in zijn leiderschap voort.
Hij voelt zich verantwoordelijk voor harmonie, leest vooral vrouwen en ‘vrouwelijke’ waarden, maar houdt tegelijk afstand om niet overspoeld te raken.
In de boardroom maakt dat hem voorzichtig, diplomatiek, aarzelend in grenzen en scherpte. Hij werkt hard aan verbinding, maar raakt uitgeput en verliest zichzelf. Zijn volwassen mannelijkheid voelt onbetrouwbaar omdat hij nooit echt heeft kunnen landen bij zijn vader.
In een opstelling ziet hij hoe hij nog steeds naar moeder beweegt en vader mijdt.
Wanneer hij opnieuw zijn plek als zoon inneemt en de beweging naar zijn eigen grond maakt, verschuift zijn leiderschap.
Hij wordt helderder, steviger, minder afhankelijk van bevestiging. Zijn ja en nee worden zuiver. Teams ervaren hem als aanwezig en betrouwbaar. Voor het eerst staat hij niet langer als zoon in de boardroom, maar als man.
Wanneer je Ja zegt tegen het leiderschapstraject 'De Kracht van jouw Verborgen Leiderschap', zeg je volmondig ja tegen jezelf, jouw diepste verlangens en je volle potentieel als leider.
Je bent absoluut bereid om echt in jezelf en jouw leiderschap te investeren.